|
Bijna tien jaar ben ik met fotografie bezig, doch gaf ik haar niet altijd voldoende ruimte. In 2004 ben ik uit Nederland vertrokken om iets in beweging te zetten. Ik woon nu bijna 3 jaar in Madrid en maak vele korte reizen om niet meer tot stilstand te komen.
Deze foto’s zijn genomen tijdens deze reizen in verschillende dorpen en steden in Europa. Vergezeld van mijn Hasselblad en film verken ik onbekende straten. Mijn momenten zijn zonder interruptie, ik stel geen vragen, wens onopgemerkt te blijven. Mijn negatieven zijn zonder bewerking en mijn foto’s nooit gesneden Op elke foto is de negatiefrand zichtbaar in de vorm van twee kleine driehoekjes op de linkerzijde.
Ik ontwikkel en print zelf, handmatig.
Al fotograferend ontstaat mijn relatie met de wereld. Dagelijkse voorwerpen of situaties verworden symbolen, metaforen die mijn gedachtewereld verbeelden. Zo wordt de zichtbare wereld mijn wereld waarin mij ideeën zich uiten door de bezitting van het werkelijke.
Meer is het een proces van interpretatie en vertaling die voortkomt uit concentratie en afzondering.
Een aantal voorwerpen en situaties zijn in de loop van de tijd wel deel geworden van een zgn. beeldtaal. Andere concrete thema´s verken ik door ze zowel visueel als conceptueel uit te werken in aparte projecten. Zoals het muur project en glasproject. Doch houd ik deze projecten gescheiden van mijn werk op straat.
Als ik op straat loop met mijn camera, werk ik vrijwel gedachteloos. Als een vloeiende beweging van pas en blik. Als ik studeer of theoretiseer, schrijf ik, lees ik, maak ik aantekeningen, lees ik poëzie,probeer mijn fascinatie en gedachtes uit te lijnen. Hierdoor krijgen voor mij de visuele elementen meer betekenis en diepte krijgt. Op straat komen mijn ideeën , gedachtes, vragen bij elkaar over samenleving menselijke relaties, kunst. Maar wederom, ik zoek niet naar letterlijke beelden, maar een samenspel van verschillende elementen, gestuurd vanuit mijn onbewuste.
Al ik op straat loop en zij spreken mij van dromen,melancholie, frustratie, verdriet, de kleine dagelijkse strijd. Ik loop en beschouw verwondering, onbegrip, rollenspel. Daarnaast sta ik stil bij de imprint van tijd en het leven op de mensen en de dingen.
Soms spreekt een beeld mij aan, waarvan ik pas veel later begrijp waarom later als ik het kan analyseren. De beelden die zo ontstaan , buiten mij om, beschouw ik later vak als mijn beste werk. Dit vereist een moeilijk te verkrijgen combinatie van rust, concentratie en alertheid en een zekere mate van vertrouwen. Dit zou je intuïtief weken kunnen noemen, al blijft dat een open term. Het ideaal is om in contact te staan met een innerlijke bron, in het dagelijkse leven gevoed, die tijdens het fotograferen boven het alledaagse kan uitstijgen en abstract en betekenisvol kan kijken.
Nicolette Françoise van Doorn
Geboren 30 01 1980 in Nederland
Master en ciencias culturales de universidad de AMSTERDAM
nicolettepost@yahoo.com
|
|